خلاصه چیست و چه فرقی با بازنویسی دارد؟
خلاصه‌کردن یعنی کوتاه‌کردن متن با نگه‌داشتن ایده‌های اصلی. در بازنویسی، طول تقریباً ثابت می‌ماند و فقط واژه و ساختار عوض می‌شود. برای مهارت خلاصه‌نویسی که در مدرسه و دانشگاه تدریس می‌شود، راهنمای روش خلاصه‌نویسی متن را ببینید.
کدام قالب را انتخاب کنم؟
| قالب | خروجی | مناسب برای |
|---|---|---|
| فهرست نکته‌ها | سه تا هفت مورد، هر کدام یک جملهٔ کامل | مرور برای امتحان، یادداشت جلسه |
| پاراگراف | یک پاراگراف فشردهٔ سه تا شش جمله‌ای | گزارش، مرور مقاله، ایمیل |
| یک جمله | یک جمله، حداکثر ۳۵ کلمه | عنوان، لید، پیام کوتاه |
نکته‌هایی برای خلاصهٔ بهتر
- متن کامل و پاکیزه را بچسبانید؛ بخش‌های بی‌ربط مانند تبلیغ و منو را حذف کنید.
- اگر متن چند موضوع دارد، هر موضوع را جدا خلاصه کنید.
- خلاصه را با اصل بخوانید. عدد، تاریخ و نام را دوباره بسنجید.
- اگر خلاصه را در نوشتهٔ خود می‌آورید، منبع را ذکر کنید (منبع‌نویسی و رفرنس‌دهی). خلاصهٔ بدون ارجاع هم می‌تواند سرقت ادبی شمرده شود.
خلاصه برای مقاله علمی
برای چکیده‌ای ساختارمند از متن پژوهش، چکیده‌نویس مناسب‌تر است. برای کوتاه‌کردن جمله‌ها بدون خلاصه‌کردن کل متن، کوتاه‌کردن و بسط جمله را به کار ببرید. شمارش کلمه‌ها را هم با شمارش کلمات و حروف ببینید.
خلاصه برای امتحان و مطالعه
برای امتحان، ابتدا درس را به قالب فهرست نکته‌ها خلاصه کنید، بعد هر نکته را با کتاب مقایسه کنید و نکته‌های جاافتاده را خودتان اضافه کنید. خلاصه جای خواندن درس نیست؛ فقط مرور را سریع‌تر می‌کند.
محدودیت‌ها
هر اجرا تا ۶٬۰۰۰ نویسه می‌پذیرد؛ برای متن بلندتر، فصل‌به‌فصل خلاصه کنید و بعد خلاصه‌ها را یک بار دیگر خلاصه کنید. ابزار PDF یا تصویر نمی‌خواند؛ متن را بچسبانید. مدل زبانی ممکن است نکته‌ای را جا بیندازد یا کم‌رنگ کند، پس برای متن حقوقی، پزشکی و علمی همیشه با اصل مقایسه کنید.