چرا اول طرح؟
بیشتر مشکلات ساختاری نوشته با طرح قبل از نوشتن حل می‌شود. طرح، ترتیب ادعاها را روشن می‌کند، حفره‌های استدلال را نشان می‌دهد و از تکرار جلوگیری می‌کند. طرح‌ساز AdeptWrite برای این مرحله است، نه برای نوشتن متن.
چهار حالت
| حالت | خروجی |
|---|---|
| مقاله | تیتر موقت، مقدمه، پنج تا هشت بخش اصلی با زیرنکته‌ها، نتیجه‌گیری و چند ایده برای پرسش‌های متداول |
| انشا | یک جملهٔ دیدگاه، مقدمه، سه تا پنج بخش بدنه (ادعا، استدلال، ایدهٔ مثال) و نتیجه‌گیری |
| پایان‌نامه | فصل‌ها از مقدمه تا نتیجه‌گیری و پیشنهادها، هر کدام با سه تا شش زیربخش بر اساس عرف دانشگاهی |
| ارائه | هشت تا پانزده اسلاید، هر کدام با عنوان، پیام اصلی، چند نکته و ایدهٔ یادداشت سخنران |
ساختار فصل‌های پایان‌نامه
قالب دقیق فصل‌ها را دانشگاه، دانشکده یا گروه شما تعیین می‌کند و ممکن است فرق کند. طرح ابزار فقط نقطهٔ شروع است. آن را با دستورالعمل پایان‌نامهٔ دانشگاه و نظر استاد راهنما تطبیق دهید. برای ایدهٔ عنوان، انتخاب موضوع و عنوان پایان‌نامه و برای چکیده، چکیده‌نویس را ببینید.
بعد از طرح
- محورها را جابه‌جا کنید و موارد زائد را حذف کنید.
- جاهای علامت‌خورده برای پژوهش را با منبع معتبر پر کنید.
- هر بخش را با پاراگراف‌ساز یا انشانویس پیش‌نویس کنید، یا خودتان بنویسید.
- منبع‌ها را با منبع‌نویسی و رفرنس‌دهی مرتب کنید.
الگوی یک انشای خوب
انشای مدرسه‌ای معمولاً سه بخش دارد: مقدمه که موضوع و دیدگاه را می‌گوید، بدنه که هر ادعا را با دلیل و مثال پیش می‌برد و نتیجه که به پرسش اول پاسخ می‌دهد. اگر طرح شما این سه بخش را نشان نمی‌دهد، پیش از نوشتن آن را اصلاح کنید.
محدودیت‌ها
ابزار موضوع را نمی‌پژوهد و از اینترنت منبع نمی‌آورد. طرح بر پایهٔ همان چیزی ساخته می‌شود که شما نوشته‌اید؛ پس موضوع و زاویهٔ مشخص‌تر طرح بهتری می‌دهد. ورودی تا ۶٬۰۰۰ نویسه است. سرفصل‌ها را با راهنمای دانشگاه یا استاد تطبیق دهید.