شعرساز چه می‌کند؟
شعرساز یک ابزار هوش مصنوعی است که از موضوع و واژه‌های شما شعر کوتاه می‌نویسد. خروجی بیشتر ایده و پیش‌نویس است تا اثر پایانی؛ شاعر واقعی شما هستید که می‌خوانید، می‌پسندید و اصلاح می‌کنید.
حالت‌ها یک‌به‌یک
| حالت | چه می‌سازد | نکتهٔ مهم |
|---|---|---|
| سپید | چند خط آزاد بدون قافیهٔ اجباری | مناسب تصویرسازی و حال‌وهوا |
| قافیه‌دار | خط‌هایی با پایان‌بندی هم‌صدا | قافیه همیشه دقیق نیست؛ آخر هر مصرع را بخوانید |
| توشیح (اکروستیک) | حرف اول هر خط یک نام یا واژه را می‌سازد | واژهٔ کوتاه‌تر نتیجهٔ بهتری می‌دهد |
| هایکو | سه خط کوتاه دربارهٔ یک لحظه | شمارش هجا در فارسی همیشه درست نیست |
وزن و قافیه: چه چیزی تضمین نمی‌شود
شعر کلاسیک فارسی بر عروض و قافیه بنا شده و رعایت آن نیاز به گوش شاعر دارد. این ابزار وزن عروضی را نمی‌سنجد و ادعا نمی‌کند که ابیات همیشه بر وزن مشخصی باشند. پس اگر برای مجلهٔ مدرسه، مسابقه یا کار ادبی جدی می‌نویسید، مصرع‌ها را بخوانید و با ذوق خودتان بسنجید. دربارهٔ قالب‌های شعر فارسی، مثل غزل و رباعی و مثنوی، راهنمای قالب‌های شعر فارسی را بخوانید؛ برای شناخت آرایه‌ها به آرایه‌های ادبی سر بزنید.
نکته‌هایی برای نتیجهٔ بهتر
- موضوع را مشخص بنویسید. «باران بهاری در حیاط خانهٔ پدربزرگ» بهتر از «طبیعت» است.
- دو یا سه واژهٔ کلیدی بدهید که می‌خواهید در شعر باشند.
- چند بار اجرا کنید و بهترین خط‌ها را از نسخه‌های مختلف کنار هم بگذارید.
- نیم‌فاصله و املا را پس از ساخت بررسی کنید؛ غلط‌یاب املایی فارسی کمک می‌کند.
مالکیت و صداقت
خط‌های ساخته‌شده برای استفادهٔ شخصی و آموزشی پیش‌نویس هستند. اگر شعری را با نام خود در مسابقه یا نشریه‌ای ارسال می‌کنید، مقررات همان مسابقه دربارهٔ استفاده از ابزار هوش مصنوعی را بخوانید. ابزار می‌کوشد از شعر یا ترانهٔ شناخته‌شده تقلید نکند، اما نمی‌توانیم ضمانت کنیم که شباهتی تصادفی پیش نیاید.