เครื่องหมายวรรคตอนภาษาไทย ไม้ยมก ฯ ฯลฯ อัญประกาศ และการเว้นวรรค ใช้อย่างไรให้ถูก
ภาษาไทยใช้การเว้นวรรคทำหน้าที่แทนจุลภาคและมหัพภาคในหลายตำแหน่ง จึงไม่ต้องปิดทุกประโยคด้วยจุด เครื่องหมายเฉพาะที่ต้องรู้คือไม้ยมก ๆ ซึ่งเขียนเว้นวรรคหน้าและหลังตามแบบของราชบัณฑิตยสภา ไปยาลน้อย ฯ ไปยาลใหญ่ ฯลฯ อัญประกาศ และวงเล็บ บทความนี้อธิบายพร้อมตารางผิด ถูก และวิธีพิมพ์
คำตอบสั้น ๆ: เครื่องหมายวรรคตอนไทยต่างจากภาษาอังกฤษตรงไหน
ภาษาไทยเขียนติดกันเป็นสายยาวและไม่มีช่องว่างระหว่างคำ ช่องว่างที่เห็นจึงมีหน้าที่สำคัญ คือบอกว่าวลีหรือประโยคจบแล้ว ผู้เขียนไทยจึงมักเว้นวรรคแทนที่จะใส่จุลภาค (,) หรือมหัพภาค (.) แบบภาษาอังกฤษ ท้ายประโยคทั่วไปไม่ต้องใส่จุด และไม่ต้องขึ้นต้นประโยคด้วยตัวพิมพ์ใหญ่เพราะอักษรไทยไม่มีตัวพิมพ์ใหญ่หรือเล็ก
เครื่องหมายที่คนเขียนผิดบ่อยที่สุดมี 4 กลุ่ม ได้แก่
- ไม้ยมก (ๆ) ใช้ซ้ำคำหน้า เขียนเว้นวรรคทั้งหน้าและหลังตามแบบที่ราชบัณฑิตยสภานิยม เช่น "เด็ก ๆ" ไม่ใช่ "เด็กๆ"
- ไปยาลน้อย (ฯ) ใช้ย่อชื่อหรือคำที่ยาวและรู้จักกันดี เช่น กรุงเทพฯ
- ไปยาลใหญ่ (ฯลฯ) ใช้ท้ายรายการแทน "และอื่น ๆ" เหมือน etc. ในภาษาอังกฤษ
- อัญประกาศและวงเล็บ ที่มักถูกพิมพ์ปนกันระหว่างแบบตรงกับแบบโค้งเมื่อวางข้อความจากหลายแหล่ง
ข้อมูลในบทความนี้อ้างอิงแนวปฏิบัติของสำนักงานราชบัณฑิตยสภา ซึ่งเป็นหน่วยงานกำหนดหลักภาษาไทย และพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ตรวจสอบเมื่อ 2026-11-01 เว็บไซต์ของหน่วยงานคือ orst.go.th และพจนานุกรมออนไลน์คือ dictionary.orst.go.th งานราชการ วิทยานิพนธ์ และสำนักพิมพ์บางแห่งมีคู่มือของตนเองที่ละเอียดกว่านี้ ให้ยึดคู่มือของหน่วยงานที่รับงานเป็นหลักเมื่อกำหนดไว้ต่างกัน
ตารางสรุป: เครื่องหมายหลักและวิธีใช้
| เครื่องหมาย | ชื่อเรียก | ใช้เมื่อไร | ตัวอย่างที่ถูก |
|---|---|---|---|
| ๆ | ไม้ยมก | ซ้ำคำหน้าเพื่อบอกพหูพจน์ ความเน้น หรือความไม่เจาะจง | เด็ก ๆ ค่อย ๆ เดิน |
| ฯ | ไปยาลน้อย | ย่อชื่อหรือคำที่ยาวและรู้จักกันทั่วไป | กรุงเทพฯ |
| ฯลฯ | ไปยาลใหญ่ | ปิดท้ายรายการแทน "และอื่น ๆ" | ดินสอ ปากกา ยางลบ ฯลฯ |
| “ ” | อัญประกาศ | อ้างคำพูด ชื่อเรื่อง หรือคำที่ต้องการเน้น | เขากล่าวว่า “พรุ่งนี้ส่งงาน” |
| ( ) | วงเล็บ | อธิบายเพิ่ม ระบุคำอ่านหรือคำแปล | องค์การสหประชาชาติ (UN) |
| , | จุลภาค | คั่นรายการยาว ตัวเลข หรือคำภาษาอังกฤษ | 1,200 บาท |
| . | มหัพภาค | ปิดคำย่อ ตัวเลขทศนิยม ลำดับหัวข้อ | 3.5 กิโลกรัม |
| ? | ปรัศนี | ท้ายประโยคคำถามที่ต้องการแยกชัด | ส่งงานวันไหน? |
| ! | อัศเจรีย์ | ท้ายคำอุทานหรือคำสั่งที่เน้น | ระวัง! |
| : | ทวิภาค | แจกแจงรายการ หรือตามหลังหัวข้อ | หมายเหตุ: ส่งภายในวันศุกร์ |
| - | ยัติภังค์ | คั่นช่วงตัวเลขหรือปี | ปีการศึกษา 2565-2566 |
ชื่อเรียกในตารางเป็นศัพท์ที่ใช้ในแวดวงภาษาไทย ส่วนการเลือกใช้เครื่องหมายในงานเขียนจริง ให้ดูว่างานนั้นเป็นทางการแค่ไหนและมีคู่มือของหน่วยงานกำหนดไว้หรือไม่ ตัวอย่างเวลา เช่น ประชุมเวลา 09.30 น. ตามแบบที่หนังสือราชการนิยมใช้มหัพภาคคั่นชั่วโมงกับนาที
ไม้ยมก (ๆ): เว้นวรรคหน้าและหลัง
ไม้ยมกบอกให้อ่านคำที่อยู่ข้างหน้าซ้ำอีกครั้ง หน้าที่หลักมี 3 อย่าง
- บอกว่าเป็นพหูพจน์หรือจำนวนมาก เช่น เด็ก ๆ เพื่อน ๆ พี่ ๆ
- เน้นหรือบอกลักษณะ เช่น ค่อย ๆ ช้า ๆ ชัด ๆ
- ทำให้ความหมายเบาลงหรือไม่เจาะจง เช่น เรื่อย ๆ นิด ๆ หน่อย ๆ
หลักปฏิบัติแบบราชบัณฑิตยสภา คือเว้นวรรค ทั้งก่อนและหลัง ไม้ยมก จึงเขียนว่า "เด็ก ๆ วิ่งเล่น" ไม่ใช่ "เด็กๆวิ่งเล่น" หนังสือพิมพ์ เว็บไซต์ และข้อความในแชตจำนวนมากเขียนติดคำหน้าเพราะประหยัดที่ แต่ในงานทางการ รายงาน วิทยานิพนธ์ และหนังสือราชการ ควรเขียนแบบเว้นวรรค
ไม้ยมกใช้กับคำแบบไหน
ไม้ยมกใช้ซ้ำ คำ ที่อยู่ข้างหน้าเท่านั้น ถ้าต้องซ้ำทั้งวลีให้เขียนวลีซ้ำเต็ม ไม่นิยมใช้ ๆ ต่อท้ายวลียาว นอกจากนี้ไม่ควรให้ไม้ยมกไปขึ้นต้นบรรทัดใหม่ เพราะแยกจากคำที่ซ้ำ ถ้าโปรแกรมตัดบรรทัดตรงนั้นในงานที่จะพิมพ์ ให้ใช้ช่องว่างแบบไม่ตัดบรรทัด (non-breaking space) ก่อนไม้ยมก หรือปรับความกว้างย่อหน้า
ตัวอย่างผิดและถูก
| เขียนผิด | เขียนถูก | เหตุผล |
|---|---|---|
| เด็กๆ | เด็ก ๆ | เว้นวรรคหน้าและหลังไม้ยมก |
| ค่อยๆ เดินไป | ค่อย ๆ เดินไป | ไม่ติดคำหน้าและคำหลัง |
| เขาพูดช้าๆ ชัดๆ | เขาพูดช้า ๆ ชัด ๆ | ทุกจุดที่ใช้ไม้ยมกต้องเว้นวรรค |
| สวยๆๆ | สวย ๆ | ไม้ยมกใช้ครั้งเดียว ไม่ซ้อนกัน |
ไปยาลน้อย (ฯ) และไปยาลใหญ่ (ฯลฯ)
ไปยาลน้อย ฯ ใช้แทนส่วนท้ายของชื่อหรือคำเรียกที่ยาวและคนทั่วไปรู้จักอยู่แล้ว ตัวอย่างที่เห็นบ่อยที่สุดคือ กรุงเทพฯ ที่ย่อจากชื่อเต็มของเมือง (กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ …) เขียนติดกับคำหน้า ใช้ได้เมื่อผู้อ่านเข้าใจได้ทันที ในงานทางการควรเขียนชื่อเต็มเมื่อกล่าวถึงครั้งแรก ไม่ควรย่อชื่อหน่วยงานหรือชื่อตำแหน่งที่ผู้อ่านอาจไม่รู้จัก เพราะ ฯ ไม่ได้บอกว่าคำที่หายไปคืออะไร
ไปยาลใหญ่ ฯลฯ ใช้ปิดรายการแทน "และอื่น ๆ" มีหลักใช้ 4 ข้อ
- ใช้ท้ายรายการเท่านั้น ไม่ใช้กลางประโยค
- ใช้หลังรายการที่เป็นหมวดเดียวกัน เช่น "ดินสอ ปากกา ยางลบ ฯลฯ"
- ไม่ต้องใส่ "และ" นำหน้า เพราะ ฯลฯ มีความหมายรวมแล้ว "และ ฯลฯ" จึงซ้ำซ้อน
- ไม่ต้องใส่ "เป็นต้น" ซ้ำท้ายประโยคเดียวกัน เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง
| เขียนผิด | เขียนถูก |
|---|---|
| กรอกชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทร และฯลฯ | กรอกชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทร ฯลฯ |
| ผลไม้ เช่น ส้ม มะม่วง ฯลฯ เป็นต้น | ผลไม้ เช่น ส้ม มะม่วง ฯลฯ |
| ฯลฯ ฯลฯ | ฯลฯ |
ชุดกฎของตัวตรวจคำผิดภาษาไทยบน AdeptWrite มีกฎให้เว้นวรรครอบ ฯลฯ และกฎให้เว้นวรรครอบ ๆ ตามแบบข้างต้น จึงช่วยชี้จุดที่เขียนติดกันได้ แต่กฎเหล่านี้เป็นแนวปฏิบัติของราชบัณฑิตยสภา หากหน่วยงานของคุณใช้รูปอื่น ควรเลือกรูปเดียวแล้วใช้ให้เหมือนกันทั้งเอกสาร
เครื่องหมายสำหรับร้อยกรองและงานโบราณ: ๏ ๚ ๛
คุณจะพบเครื่องหมายเหล่านี้ในหนังสือวรรณคดี จารึก และฉบับพิมพ์ร้อยกรองเก่า โดยไม่ค่อยใช้ในงานเขียนทั่วไป
| เครื่องหมาย | ชื่อ | การใช้โดยทั่วไป |
|---|---|---|
| ๏ | ฟองมัน | นำหน้าบทหรือบทกวีใหม่ |
| ๚ | อังคั่น | ปิดตอนหรือบท |
| ๛ | โคมูตร | ปิดท้ายเรื่องหรือจบตอนใหญ่ |
ถ้าคุณคัดลอกกลอนหรือคำประพันธ์เก่าเพื่อทำรายงานวรรณคดี ให้คงเครื่องหมายตามต้นฉบับ แต่ในงานเขียนทั่วไป เช่น บทความ รายงาน และอีเมล ไม่จำเป็นต้องใช้ และผู้อ่านที่ไม่คุ้นเคยอาจมองเป็นอักขระที่เสียหาย
ทำไมภาษาไทยจึงเว้นวรรคแทนจุลภาคและมหัพภาค
ภาษาไทยดั้งเดิมไม่มีเครื่องหมายวรรคตอนแบบตะวันตก การเว้นวรรคจึงเป็นเครื่องมือหลักในการแบ่งความ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือการเว้นวรรคระหว่างประโยคหรือระหว่างวลีที่มีเนื้อความต่างกัน แทนที่จะปิดด้วยจุด
- จบประโยค ทั่วไปไม่ใส่มหัพภาค แต่เว้นวรรคก่อนประโยคถัดไป ในย่อหน้าที่ต่อเนื่อง ให้เว้นวรรคหนึ่งครั้ง
- คั่นรายการ ในภาษาไทยมักเว้นวรรคระหว่างรายการสั้น ๆ เช่น "ข้าว น้ำ ผลไม้" แทนจุลภาค ถ้ารายการยาวหรือมีวลีซ้อน อาจใช้จุลภาคเพื่อลดความกำกวม
- ก่อนและหลังเลขอารบิก เมื่อมีตัวเลขหรือคำภาษาอังกฤษแทรกในประโยคไทย นิยมเว้นวรรคหน้าและหลังเพื่อให้อ่านง่าย
ข้อควรระวังคือ อย่าเว้นวรรคกลางคำ และอย่าเว้นวรรคก่อนเครื่องหมายอย่างจุลภาค ปรัศนี และอัศเจรีย์ ซึ่งชิดกับคำหน้า เช่น "ส่งงานวันไหน?" ไม่ใช่ "ส่งงานวันไหน ?" ส่วนเรื่องจังหวะการเว้นวรรคอย่างละเอียด ดูได้ที่บทความเกี่ยวกับ การเว้นวรรคและการใช้จุลภาคในภาษาไทย
ตัวอย่างการแก้ย่อหน้าจริง
ข้อความก่อนแก้ ซึ่งเป็นแบบที่นักศึกษาส่งในรายงานกลุ่ม:
บริษัทมีสาขาในกรุงเทพๆ เชียงใหม่ ภูเก็ต และฯลฯ ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นเด็กๆและผู้สูงอายุ.
ข้อความหลังแก้:
บริษัทมีสาขาในกรุงเทพฯ เชียงใหม่ ภูเก็ต ฯลฯ ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นเด็ก ๆ และผู้สูงอายุ
จุดที่แก้มี 4 จุด คือเปลี่ยน “กรุงเทพๆ” ซึ่งสับสนระหว่างไม้ยมกกับไปยาลน้อยเป็น “กรุงเทพฯ” ตัด “และ” ที่ซ้ำกับ ฯลฯ เว้นวรรครอบไม้ยมกใน “เด็ก ๆ” และเอามหัพภาคท้ายข้อความออกตามแบบการเขียนไทยทั่วไป
อัญประกาศและวงเล็บ
อัญประกาศ (" ")
อัญประกาศใช้กับคำพูดที่อ้างโดยตรง ชื่อบทความหรือชื่อโครงการในประโยค และคำที่ต้องการเน้นหรือชี้ว่าใช้ในความหมายพิเศษ กติกาที่ควรจำ
- ใช้คู่เดียวกันตลอดเอกสาร จะเป็นแบบตรง (" ") หรือแบบโค้ง (“ ”) ก็ได้ แต่ต้องไม่ปนกัน
- อัญประกาศซ้อนในอัญประกาศ ให้ใช้เครื่องหมายคำพูดเดี่ยว (‘ ’) ด้านใน
- เครื่องหมายปิดอยู่ชิดคำสุดท้าย ไม่เว้นวรรคระหว่างเครื่องหมายกับข้อความด้านใน
- คำพูดที่อ้างต่อจากชื่อผู้พูด ให้ใช้ทวิภาคหรือคำว่า "ว่า" นำ
| เขียนผิด | เขียนถูก |
|---|---|
| อาจารย์บอกว่า “ ส่งงานวันศุกร์ ” | อาจารย์บอกว่า “ส่งงานวันศุกร์” |
| เขาพูดว่า “ผมชอบ “ข้าวผัด” มาก” | เขาพูดว่า “ผมชอบ ‘ข้าวผัด’ มาก” |
เมื่อคุณคัดลอกข้อความจากเว็บเพจหรือเอกสาร Word ซึ่งบางครั้งแปลงเป็นอัญประกาศโค้งอัตโนมัติ แล้วนำไปรวมกับข้อความที่พิมพ์เอง เครื่องหมายอาจปนกันโดยไม่รู้ตัว ให้ใช้ฟังก์ชันค้นหาและแทนที่ปรับให้เป็นแบบเดียว
วงเล็บ ( ) และวงเล็บก้ามปู [ ]
วงเล็บ ( ) ใช้ใส่คำอธิบายเสริม คำแปล คำย่อ หรือเลขอ้างอิง เช่น “องค์การสหประชาชาติ (United Nations)” วงเล็บก้ามปู [ ] ใช้ในรายการบรรณานุกรมหรือเมื่อผู้เขียนแทรกข้อความของตนในข้อความที่อ้างมา เช่น "[ผู้เขียนเน้น]" ข้อสำคัญคือเปิดแล้วต้องปิดให้ครบ และไม่เว้นวรรคระหว่างวงเล็บกับข้อความด้านใน
เอกสารวิชาการไทยจำนวนมากใช้ระบบอ้างอิงแบบ APA ฉบับที่ 7 ซึ่งต้องจัดวงเล็บ ปี และเครื่องหมายตามรูปแบบเฉพาะ มหาวิทยาลัยหลายแห่ง เช่น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล และมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีคู่มือการพิมพ์วิทยานิพนธ์ของตนเองที่ปรับ APA ให้เหมาะกับเอกสารภาษาไทย ให้ตรวจคู่มือฉบับล่าสุดของบัณฑิตวิทยาลัยก่อนส่งเล่ม
พิมพ์เครื่องหมายภาษาไทยบนแป้นพิมพ์
บนแป้นพิมพ์ไทยแบบเกษมณี (Kedmanee) ซึ่งเป็นเลย์เอาต์มาตรฐานของเครื่องส่วนใหญ่ในประเทศไทย ตำแหน่งที่ใช้บ่อยมีดังนี้
| อักขระ | วิธีพิมพ์บนแป้นเกษมณี |
|---|---|
| ๆ | แป้น Q ในแถวบน (ตำแหน่งแป้น QWERTY) |
| ฯ | กด Shift ค้างแล้วกดแป้น O |
| ฯลฯ | พิมพ์ ฯ แล้วพิมพ์ ล แล้วพิมพ์ ฯ ต่อกันสามตัว |
| ๏ ๚ ๛ | ไม่มีบนแป้น ใช้ตารางอักขระ (Character Map) หรือคัดลอกจากแหล่งที่เชื่อถือได้ |
ตำแหน่งแป้นอาจต่างออกไปในเลย์เอาต์ปัตตะโชติ หรือเมื่อใช้แป้นพิมพ์บนมือถือ บนมือถือ เครื่องหมายเหล่านี้อาจไม่อยู่ในหน้าแรกของแป้นพิมพ์ ให้สลับไปหน้าสัญลักษณ์ หากพบว่าตัวไม้ยมกกลายเป็นอักขระแปลก ให้ตรวจการตั้งค่าภาษาของแป้นพิมพ์และฟอนต์ที่รองรับอักษรไทย
เคล็ดลับสำหรับ Microsoft Word และ Google Docs: เปิดฟังก์ชันแสดงเครื่องหมายย่อหน้า เพื่อดูช่องว่างที่ซ่อนอยู่ เช่น เว้นวรรคสองครั้ง หรือช่องว่างที่ตัดบรรทัดไม่ได้ ซึ่งมักปะปนมาเมื่อวางข้อความจาก PDF
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยและวิธีแก้
- เขียน ๆ ติดคำหน้า เช่น "เด็กๆ" แก้เป็น "เด็ก ๆ" ในงานทางการ
- ปิดท้ายทุกประโยคด้วยมหัพภาค เหมือนภาษาอังกฤษ ในภาษาไทยทั่วไปใช้การเว้นวรรคแทน
- ใช้ "และ ฯลฯ" หรือ "ฯลฯ เป็นต้น" ซ้ำซ้อนกัน เลือกอย่างเดียว
- ใช้ ฯ กับคำที่ผู้อ่านไม่รู้จัก ทำให้ตีความไม่ได้ ให้เขียนชื่อเต็ม
- ปนอัญประกาศแบบตรงกับแบบโค้ง จากการวางข้อความหลายแหล่ง
- เว้นวรรคกลางคำ ทำให้ตัวตัดคำของโปรแกรมแยกคำผิด
- ผสมเลขไทยกับเลขอารบิก โดยไม่ได้ตั้งใจ
รายการตรวจก่อนส่งงาน
- ไม้ยมก ๆ เว้นวรรคหน้าและหลังทุกจุด
- ฯ และ ฯลฯ ใช้ถูกตำแหน่ง ไม่ซ้อนกับ "และ" หรือ "เป็นต้น"
- อัญประกาศและวงเล็บเปิดแล้วปิดครบ ใช้แบบเดียวกันทั้งเอกสาร
- ไม่มีช่องว่างสองช่อง ไม่มีช่องว่างก่อนจุลภาค ปรัศนี อัศเจรีย์
- ตัวเลขใช้ระบบเดียวกัน ไม่ปนเลขไทยกับเลขอารบิก
- การอ้างอิงตรงกับคู่มือของมหาวิทยาลัยหรือหน่วยงานที่รับงาน
- รูปคำสะกดตรวจกับ พจนานุกรมของราชบัณฑิตยสภา
ใช้เครื่องมือ AdeptWrite ช่วยตรวจ
เครื่องมือที่ใช้ตรวจข้อความรับข้อความได้ไม่เกิน 6,000 ตัวอักษรต่อครั้ง
- ตรวจคำผิดภาษาไทย ทำงานในเบราว์เซอร์ของคุณ ตรวจคำกับรายการคำภาษาไทยและกฎที่เทียบกับพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 รวมถึงกฎเว้นวรรครอบ ๆ และ ฯลฯ เครื่องมือใช้ตัวตัดคำของเบราว์เซอร์ จึงอาจพลาดบางจุด ผลที่ได้เป็นข้อเสนอแนะ ผู้เขียนต้องเป็นผู้ตัดสิน
- ตรวจไวยากรณ์และตรวจประโยค ช่วยชี้เครื่องหมายวรรคตอนและช่องว่างที่ผิดปกติในภาษาไทย
ถ้าต้องการอ่านต่อ ดู หลักการสะกดคำภาษาไทย และ คำทับศัพท์ที่มักเขียนผิด รวมถึงหน้ารวม คำที่มักเขียนผิดและสับสน
สรุป
เครื่องหมายวรรคตอนภาษาไทยเน้นการเว้นวรรคมากกว่าภาษาอังกฤษ สิ่งที่ต้องจำคือเขียนไม้ยมกแบบเว้นวรรคหน้าและหลัง ใช้ ฯ กับชื่อที่คนรู้จักดี ใช้ ฯลฯ ปิดรายการโดยไม่ใส่ "และ" นำหน้า และเลือกอัญประกาศกับเลขชุดเดียวทั้งเอกสาร เมื่อมีคู่มือของหน่วยงานให้ยึดคู่มือเป็นหลัก แล้วนำข้อความไปผ่านเครื่องมือตรวจก่อนอ่านทวนด้วยตัวเอง
ลองใช้เครื่องมือ
คำถามที่พบบ่อย
ไม้ยมก ๆ ต้องเว้นวรรคหรือไม่
แนวปฏิบัติของราชบัณฑิตยสภาคือเว้นวรรคทั้งก่อนและหลังไม้ยมก เช่น เด็ก ๆ ค่อย ๆ งานทางการ รายงาน และวิทยานิพนธ์ควรเขียนแบบนี้ ส่วนข้อความในแชตหรือสื่อออนไลน์มักเขียนติดกัน หากหน่วยงานมีคู่มือกำหนดไว้ต่างออกไป ให้ยึดคู่มือนั้นและใช้รูปเดียวทั้งเอกสาร
ฯ กับ ฯลฯ ต่างกันอย่างไร
ฯ คือไปยาลน้อย ใช้ย่อส่วนท้ายของชื่อที่ยาวและรู้จักกันดี เช่น กรุงเทพฯ ส่วน ฯลฯ คือไปยาลใหญ่ ใช้ปิดท้ายรายการแทนคำว่า และอื่น ๆ ไม่ต้องใส่ และ นำหน้า และไม่ต้องใส่ เป็นต้น ซ้ำท้ายประโยค
ภาษาไทยต้องใส่จุดท้ายประโยคไหม
โดยทั่วไปไม่ต้อง ภาษาไทยใช้การเว้นวรรคแบ่งประโยคและวลีแทนมหัพภาคและจุลภาคในหลายตำแหน่ง มหัพภาคยังใช้กับคำย่อ ทศนิยม และเลขลำดับหัวข้อ ส่วนในเอกสารที่คู่มือบังคับ เช่น การอ้างอิงแบบ APA ให้ทำตามรูปแบบที่คู่มือกำหนด
พิมพ์ไม้ยมกและ ฯ บนคอมพิวเตอร์อย่างไร
บนแป้นพิมพ์ไทยแบบเกษมณี ไม้ยมกอยู่ที่แป้น Q และ ฯ พิมพ์ด้วย Shift กับแป้น O ส่วน ฯลฯ คือพิมพ์ ฯ ล ฯ ต่อกัน เครื่องหมายอย่าง ๏ ๚ ๛ ไม่มีบนแป้น ให้ใช้ตารางอักขระของระบบหรือคัดลอกมาจากต้นฉบับ
คู่มือที่เกี่ยวข้อง
- หลักการสะกดคำภาษาไทยตามราชบัณฑิตยสภา สรุปพร้อมตัวอย่างคำผิดและคำถูก — การสะกดคำภาษาไทยที่ถือเป็นมาตรฐานคือการเขียนตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ซึ่งจัดทำโดยสำนักงานราชบัณฑิตยสภา …
- คำทับศัพท์ อีเมล เว็บไซต์ คลินิก เปอร์เซ็นต์ เขียนอย่างไรให้ถูกตามราชบัณฑิตยสภา — คำทับศัพท์ภาษาอังกฤษที่ถูกคือรูปที่ราชบัณฑิตยสภากำหนดไว้ในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เช่น อีเมล (ไม่ใช่ อีเม…
- คำที่มักเขียนผิดและสับสนในภาษาไทย รวมคู่คำพร้อมเหตุผลและวิธีจำ — คำไทยที่คนเขียนผิดบ่อยส่วนใหญ่มีเหตุผลตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เช่น สังเกต ไม่ใช่ สังเกตุ, อนุญาต ไม่ใช…