گذاشتن یا گزاشتن
درست
گذاشتن
پرهیز کنید
گزاشتن
خلاصه
درست: گذاشتن — پرهیز کنید: گزاشتن. قرار دادن چیزی در جایی.
این مدخل هنوز در دست راستی‌آزمایی است، به همین دلیل از موتورهای جست‌وجو خواسته شده آن را فعلاً نمایه نکنند.
- نقش دستوری
- فعل
- منبع
- دستور خط فارسی (فرهنگستان زبان و ادب فارسی، apll.ir) و لغت‌نامهٔ دهخدا (dehkhoda.ut.ac.ir)؛ هنوز با متن دستور خط تطبیق داده نشده است
چرا
ریشهٔ فعل با «ذ» نوشته میشود: گذاشتن، گذاشت، می‌گذارد. «گزاردن» فعل دیگری است (ادا کردن، مثل نماز گزاردن)، و نباید با آن اشتباه شود.
مثال‌ها
- کیف را روی میز گذاشتم و به کلاس رفتم.
متن خودتان را بررسی کنید: غلط‌یاب املایی فارسی
غلط‌های تایپی، «ی» و «ک» عربی و نیم‌فاصله‌های جاافتاده را بر پایهٔ دستور خط فرهنگستان پیدا کنید، مستقیم در مرورگر.
موتور املایی بومی
- بررسی‌شده بر پایهٔ
- فرهنگستان زبان و ادب فارسی (دستور خط فارسی)
- مرجع املا
- فرهنگستان زبان و ادب فارسی · لغت‌نامهٔ دهخدا · واژه‌یاب (Vajehyab
- فرهنگ لغت
- Hunspell fa_IR (Lilak · پروانهٔ فرهنگ لغت: Apache-2.0
املای درست واژه‌ها
املای درست واژه‌ها صفحه‌ای برای شکل‌هایی است که در فارسی به هم شبیه‌اند یا بارها غلط نوشته می‌شوند، مثل «میشود» و «میشود»، «اتاق» و «اطاق»، «بلیت» و «بلیط»، «خانهٔ من» و «خانه ی من». هر مدخل تفاوت را ساده می‌گوید، در دو جمله نشان می‌دهد و قاعدهٔ دستور خط فرهنگستان زبان و ادب فارسی را که از آن پیروی می‌کند نام می‌برد. شکل‌هایی که دستور خط هر دو را می‌پذیرد، غلط شمرده نمی‌شوند.