शुद्धलेखन व व्याकरण
शुद्धलेखन, पॅराफ्रेज, पत्रलेखन आणि कामासाठी लेखन — थोडक्यात, व्यावहारिक आणि स्रोतांशी पडताळलेले.
४ मार्गदर्शिका
शुद्धलेखन व व्याकरण
मराठीतील गोंधळ होणारे शब्द: दिन-दीन, सुत-सूत, मूल-मूळ आणि इतर
मराठीत एका अक्षराच्या फरकाने अर्थ बदलतो: दिन (दिवस) आणि दीन (गरीब), मूल (बाळ) आणि मूळ (उगम). फरक ऱ्हस्व-दीर्घ, ल-ळ, न-ण किंवा श-ष-स यांचा असतो; अर्थ ओळखून शब्द
शुद्धलेखन व व्याकरण
मराठीतील आदरार्थी संबोधन: तू, तुम्ही, आपण आणि श्री., सौ., कु., कै.
मराठीत जवळच्यांना "तू", अनोळखी व वडीलधाऱ्यांना "तुम्ही" आणि अत्यंत औपचारिक पत्रात "आपण" म्हणतात. नावापुढे श्री., श्रीमती/सौ., कु., कै. लावतात आणि क्रियापदाचे रू
शुद्धलेखन व व्याकरण
मराठीतील विरामचिन्हे: नावे, नियम, चूक-बरोबर सारणी आणि सराव
मराठीत वाक्याच्या शेवटी पूर्णविराम म्हणून टिंब (.) देतात; दंड (।) प्रचलित नाही. विरामचिन्ह आधीच्या शब्दाला चिकटते, नंतर एक स्पेस येते. नियम, सारणी व सराव खाली आ
शुद्धलेखन व व्याकरण
मराठी शुद्धलेखनाचे नियम: ऱ्हस्व-दीर्घ, अनुस्वार, जोडाक्षरे आणि सराव
प्रमाण शुद्धलेखन साहित्य महामंडळाच्या नियमांवर आधारित आहे. स्वतंत्र तत्सम इ-उ शेवटी दीर्घ (कवी, गुरू), पंचमाक्षराऐवजी अनुस्वार आणि जोडाक्षरे (महत्त्व, शुद्ध) हे
कोणतीही मार्गदर्शिका जुळली नाही.